Artykuły

Choroba wieńcowa (choroba niedokrwienna serca)

Choroba wieńcowa inaczej choroba niedokrwienna serca (ChNS) to zespół chorobowy wywołany niedostatecznym ukrwieniem i w konsekwencji niedostatecznym zaopatrzeniem w tlen mięśnia sercowego.

Przyczyny choroby niedokrwiennej serca (ChNS)

Najczęstsza przyczyna choroby niedokrwiennej serca to zwężenie lub zamknięcie światła tętnic wieńcowych, odżywiających mięsień serca. Najbardziej znanymi postaciami są dławica piersiowa (dusznica bolesna, angina pectoris) i zawał serca.

W większości przypadków przyczyną choroby wieńcowej jest miażdżyca. U ludzi z miażdżycą w ścianie naczyń wieńcowych, podobnie jak w ścianach innych tętnic, tworzą się blaszki miażdżycowe, których obecność powoli prowadzi do zwężenia światła naczyń i upośledzenia dopływu krwi do serca. Nagłe pęknięcie blaszki miażdżycowej w świetle tętnicy wieńcowej prowadzi do wytworzenia się w miejscu pęknięcia zakrzepu i zamknięcia jej światła. Brak przepływu krwi w tętnicy wieńcowej wywołuje zawał serca.

Obraz kliniczny choroby niedokrwiennej serca (ChNS)

Złożony obraz kliniczny pozwala rozróżnić takie warianty ChNS jak:

  • stabilna dławica piersiowa,
  • niestabilna dławica,
  • dławica odmienna (tzw. wariant Prinzmetala),
  • zawał serca (z uniesieniem odcinka ST w EKG i bez uniesienia odcinka ST w EKG),
  • niedokrwienne uszkodzenie serca z niewydolnością lewokomorową,
  • nagłą śmierć sercowa,
  • nieme niedokrwienie mięśnia sercowego.

Stabilna dławica piersiowa to najczęstsza postać choroby wieńcowej. Typowym jej przejawem są bóle w klatce piersiowej, zlokalizowane z reguły za mostkiem, określane przez chorych jako pieczenie, dławienie, gniecenie, rozpieranie, palenie. Ból często promieniuje do gardła, szyi, lewego lub prawego barku z uczuciem drętwienia rąk. Towarzyszy mu niepokój, czasem duszność i kołatanie serca, niekiedy nudności, zawroty głowy. Typowe dla stabilnej choroby niedokrwiennej jest to, iż ból najczęściej występuje w czasie wysiłku fizycznego i szybko ustępuje po jego zaprzestaniu lub po zażyciu podjęzykowo nitrogliceryny.